Podsumowanie
Do początku tal trzydziestych popularność Benjamina Davida Goodmana stale wzrastała. Taki stan rzeczy nie utrzymywał się jednak bez końca. W latach czterdziestych spadła popularność Big Bandów. Spowodowane to było tym, że wielu młodych, utalentowanych muzyków wyjeżdżało na front (Druga Wojna Światowa). Innym powodem było to, że młodzi muzycy podejmowali lepiej płatne zajęcia jak praca w fabrykach. Również agentom wygodniej było promować małe grupy. Było to najzwyczajniej w świecie bardziej dla nich opłacalne (zyski agentów spadły do piętnastu procent). Jeszcze jendym powodem było pojawienie młodych, jeszcze mało znanych ale zdolnych gwiazdek wokalnych (na przykład Frank Sinatra, czy Elvis Presley). Mimo spadku popularności Goodman nadal nagrywał płyty. Ca jakiś okres składał nową grupę i wyjeżdżał na festiwale Jazzowe lub w międzynarodowe trasy koncertowe. Pozostawał aktywny muzycznie aż do swojej śmierci trzynastego czerwca tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego szóstego roku w Nowym Jorku.